[[{"content_id":420101,"content_number":0,"portal_id":2,"lang_id":"fa","content_title":"سخنی با حافظ","content_rtitr":"","content_short_title":null,"content_summary":"نویسنده : دکتر علیرضا صالحی","content_summary_fill":1,"content_body":"در چند غزل منتخب از مجموعه غزلیات حافظ ، که شرح محتصری دربارۀ آنها نوشته و تقدیم علاقمندان خواجه شیراز گردید ، به برخی جفاهایی که شارحان و منتقدان به اشعار حافظ ، روا داشته اند ، اشارات گذریی داشتیم .\r\nواقعیت این است که با همۀ اشاره ها و نشانه ها و نمایه های انکار ناپذیری که در شعر حافظ وجود دارد ، عده ای گاه بدون عمد و گاه از روی عمد اصرار دارند که حقایق شعر و شخصیت او را به گونۀ دیگری جلوه داده و فکر خود و رأی خود را به او نسبت دهند .\r\nالبته این رخداد ها منحصر و محدود به حافظ نیست . قصه تلخ &quot; هرکسی از ظن خود شد یار من &quot; حقیقتی تاریخی است که در همه دوره ها و عصر ها خود را نشان داده است . در این باره در قالب مثنوی کوتاه زیر سعی کرده ام بخشی از احساسات خود نسبت به خواجه شیراز و واقعیت های شعر او را نمایان کرده و تقدیم خوانندگان عزیز کنم . البته نظیر این کار را دربارۀ دیگر شاعران بزرگ کشورمان انجام داده ام که در فرهنگهای دیگر در معرض دید علاقمندان قرار خواهد گرفت .\r\n\r\n&nbsp;از نظر گه گفتشان شد مختلف&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; آن یکی دالش لقب داد این الف\r\n&nbsp;در کف هریک از شمعی بدی&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; اختلاف از گفتشان بیرون شدی\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ( مثنوی معنوی )\r\n************&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; *************\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &quot; سخنی با حافظ&nbsp; &quot;\r\n1- ای حافظ شیرین لب شیرین سخن من&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp; شیرین غزلت شهرت نام وطن من\r\n2- تو حافظه ملت ایران عزیزی&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; بر اوج تو هرگز نرسد پای حضیضی\r\n3- قرآن نفس حق ، چو دمیدست به جانت&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; جان مایۀ شعرت خبر راز نهانت&nbsp;&nbsp;\r\n4- ای عارف شوریدۀ شیدای سحر خیز&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ورد سحری های تو سر برزده ، بر خیز\r\n5- بر خیز ببین شوکت شعر و غزلت را&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; سیمای جهانگیری و لطف سخنت را\r\n6- درک تپش و شور غزلهای تو سخت است&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; بر هر که رخش دور ز آئینه بخت است\r\n7- چون ظاهر شعر تو شود مایۀ معنی&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; هر لحظه رسد بر دل گفتار تو طعنی\r\n8- ای کاش که رمز سر زلف و خم ابرو&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; رمز می و ساقی و شراب ازلی خو\r\n9- اسرار لب و چشم و رخ و خال و خط یار&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;معنی بت و میکده و غیرت و اغیار&nbsp;\r\n10- این مدعیان ره فهم تو بدانند&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; تا پخته غزل های تو را خام نخوانند\r\n11- گاهی قدمت را به لب عرش رساند&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; یکباره دوبین گشته و بر فرش کشانند\r\n12- زین رو به مقامی نرسی در دل ایشان&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; گه عرشی و گه فرشی گه رند پریشان\r\n13- گه در ره کفر و به گهی مظهر ایمان&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; گه بر سر پیمان و گه از عهد پشیمان\r\n14- این مغلطه ها حاصل نشناختن توست&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp; محصول به چاه هوس انداختن توست\r\n15- هرکس که مهّذب نبود عقل ندارد&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; بی عقل ، خبر از نقل ندارد\r\n16- نقل تو بود نقل شکر بار معانی&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; بر سرخ لبان غزل نغز جوانی &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;","content_html":"<p>در چند غزل منتخب از مجموعه غزلیات حافظ ، که شرح محتصری دربارۀ آنها نوشته و تقدیم علاقمندان خواجه شیراز گردید ، به برخی جفاهایی که شارحان و منتقدان به اشعار حافظ ، روا داشته اند ، اشارات گذریی داشتیم .<br \/>\nواقعیت این است که با همۀ اشاره ها و نشانه ها و نمایه های انکار ناپذیری که در شعر حافظ وجود دارد ، عده ای گاه بدون عمد و گاه از روی عمد اصرار دارند که حقایق شعر و شخصیت او را به گونۀ دیگری جلوه داده و فکر خود و رأی خود را به او نسبت دهند .<br \/>\nالبته این رخداد ها منحصر و محدود به حافظ نیست . قصه تلخ \" هرکسی از ظن خود شد یار من \" حقیقتی تاریخی است که در همه دوره ها و عصر ها خود را نشان داده است . در این باره در قالب مثنوی کوتاه زیر سعی کرده ام بخشی از احساسات خود نسبت به خواجه شیراز و واقعیت های شعر او را نمایان کرده و تقدیم خوانندگان عزیز کنم . البته نظیر این کار را دربارۀ دیگر شاعران بزرگ کشورمان انجام داده ام که در فرهنگهای دیگر در معرض دید علاقمندان قرار خواهد گرفت .<\/p>\n\n<p> از نظر گه گفتشان شد مختلف                           آن یکی دالش لقب داد این الف<br \/>\n در کف هریک از شمعی بدی                             اختلاف از گفتشان بیرون شدی<br \/>\n                                                                                                             ( مثنوی معنوی )<br \/>\n************                                                                                                *************<br \/>\n                                                    \" سخنی با حافظ  \"<br \/>\n1- ای حافظ شیرین لب شیرین سخن من                                   شیرین غزلت شهرت نام وطن من<br \/>\n2- تو حافظه ملت ایران عزیزی                                            بر اوج تو هرگز نرسد پای حضیضی<br \/>\n3- قرآن نفس حق ، چو دمیدست به جانت                                   جان مایۀ شعرت خبر راز نهانت  <br \/>\n4- ای عارف شوریدۀ شیدای سحر خیز                             ورد سحری های تو سر برزده ، بر خیز<br \/>\n5- بر خیز ببین شوکت شعر و غزلت را                                سیمای جهانگیری و لطف سخنت را<br \/>\n6- درک تپش و شور غزلهای تو سخت است                       بر هر که رخش دور ز آئینه بخت است<br \/>\n7- چون ظاهر شعر تو شود مایۀ معنی                                   هر لحظه رسد بر دل گفتار تو طعنی<br \/>\n8- ای کاش که رمز سر زلف و خم ابرو                                  رمز می و ساقی و شراب ازلی خو<br \/>\n9- اسرار لب و چشم و رخ و خال و خط یار                              معنی بت و میکده و غیرت و اغیار <br \/>\n10- این مدعیان ره فهم تو بدانند                                            تا پخته غزل های تو را خام نخوانند<br \/>\n11- گاهی قدمت را به لب عرش رساند                                  یکباره دوبین گشته و بر فرش کشانند<br \/>\n12- زین رو به مقامی نرسی در دل ایشان                             گه عرشی و گه فرشی گه رند پریشان<br \/>\n13- گه در ره کفر و به گهی مظهر ایمان                                گه بر سر پیمان و گه از عهد پشیمان<br \/>\n14- این مغلطه ها حاصل نشناختن توست                                محصول به چاه هوس انداختن توست<br \/>\n15- هرکس که مهّذب نبود عقل ندارد                                                  بی عقل ، خبر از نقل ندارد<br \/>\n16- نقل تو بود نقل شکر بار معانی                                                   بر سرخ لبان غزل نغز جوانی           <\/p>","content_source":"","content_url":"","content_date_start":"2015-09-14 13:45:35","content_date_event":"2015-09-14 13:45:35","content_date_event_start":null,"content_date_event_end":null,"content_show_title_slider":1,"content_date_last_edit":"2015-11-07 15:07:42","content_date_register":"2015-09-14 13:47:44","content_columns":0,"content_show_img":1,"content_show_details":0,"content_show_related_img":0,"content_show_slider":1,"content_comment":1,"content_score":0,"tag_id":0,"score_average":null,"score_count":null,"score_date_last":null,"visit_count":1,"visit_date_last":"2015-09-14 13:45:35","uid":8897,"eid":8897,"attach_title":null,"attaches":[{"sizes":{"150":".\/cache\/2\/attach\/201509\/8081_2904903066_150_132.webp","300":".\/cache\/2\/attach\/201509\/8081_2904903066_300_265.webp","400":".\/cache\/2\/attach\/201509\/8081_2904903066_400_353.webp","600":".\/cache\/2\/attach\/201509\/8081_2904903066_428_378.webp","900":".\/cache\/2\/attach\/201509\/8081_2904903066_428_378.webp","1200":".\/cache\/2\/attach\/201509\/8081_2904903066_428_378.webp"},"ext":"jpg","file_media":1,"token":2904903066,"files":{"original":{"url":".\/file\/2\/attach\/201509\/8081_2904903066.jpg","width":428,"height":378,"size":0}}}]}]]