[[{"content_id":418479,"content_number":0,"portal_id":2,"lang_id":"fa","content_title":"جلوه گری","content_rtitr":"","content_short_title":null,"content_summary":"","content_summary_fill":0,"content_body":"&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;جلوه گری\r\n\r\n\r\n\t\r\n\t\t\r\n\t\t\t\r\n\t\t\tهر که داد او حسن خود را در مزاد\r\n\t\t\tچشم&zwnj;ها و خشم&zwnj;ها و رشک&zwnj;ها\r\n\t\t\tدشمنان او را ز غیرت می&zwnj;درند\r\n\t\t\tآنکه غافل بود از کشت و بهار\r\n\t\t\t&nbsp;\r\n\t\t\t\r\n\t\t\t\r\n\t\t\t&nbsp;\r\n\t\t\t\r\n\t\t\t\r\n\t\t\tصد قضای بد سوی او رو نهاد\r\n\t\t\tبر سرش ریزد چو آب از مشک&zwnj;ها\r\n\t\t\tدوستان هم روزگارش می&zwnj;برند\r\n\t\t\tاو چه داند قیمت این روزگار\r\n\t\t\t&nbsp;\r\n\t\t\t\r\n\t\t\r\n\t\r\n\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\n(مثنوی، دفتر اول، 1845-1848)\r\n\r\nتذکر معنوی: در پی برجسته نمودن و آشکار کردن محاسن خود نباشید و بدانید هر قدمی که در این راه می&zwnj;گذارید صد قضای بد به شما روی می&zwnj;آورد و با این کار آتش جهنم و رشک و چشم زخم دیگران را به سوی خود می&zwnj;کشانید.\r\n\r\nتحلیل: یکی از صفات بد انسانی میل به برجسته نمودن و آشکار کردن محاسن و مزیتهای خود است. ریشة این تمایل برمی&zwnj;گردد به وجود حس تفاخر در آدمی. تفاخر یکی از جلوه&zwnj;های حیات دنیا است. واعلمواانما الحیوة الدنیا لعب و لهو و زینة و تفاخربینکم و تکاثر فی الاموال و الاولاد(حدید،آیه20) &laquo;همانا حیات دنیا چیزی نیست مگر لعب و لهو و زینت و تفاخر زیاد کردن مال و فرزندان&raquo;.\r\n\r\nصفتی مذموم که با تکبّر پیوندی عمیق دارد. در حقیقت ریشة اصلی تفاخر را می&zwnj;توان در تکبّر جستجو کرد زیرا یکی از انگیزه&zwnj;های مهم فخر فروشی ،بالاتر نشان دادن خود از دیگران است و این یعنی همان تکبّر. در ادبیات فارسی طاووس نماد خودآرایی و خودنمایی است و این خودآرایی و خودنمایی همواره دشمن جان اوست.\r\n\r\n\r\n\t\r\n\t\t\r\n\t\t\t\r\n\t\t\tدشمن طاووس آمد پر او\r\n\t\t\t&nbsp;\r\n\t\t\t\r\n\t\t\t\r\n\t\t\t&nbsp;\r\n\t\t\t\r\n\t\t\t\r\n\t\t\tای بسی شه را بکشته فرّ او\r\n\t\t\t&nbsp;\r\n\t\t\t\r\n\t\t\r\n\t\r\n\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\n(مثنوی، دفتر اول، 209)\r\n\r\nپس هر کس که زیبایی خود را به نمایش درآورد با حوادث ناخوشایند رو به رو خواهد شد .او با این کار همه چشمها را متوجه خود می&zwnj;کند و صد قضای بد بر سرش می&zwnj;ریزد و دشمنان مزاحم او می&zwnj;شوند و دوستان هم عمرش را تلف می&zwnj;کنند و خیل رشک&zwnj;ها و حسدها به سوی او سرازیر می&zwnj;شود.\r\n\r\n&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;جلوه گری\r\n\r\n\r\n\t\r\n\t\t\r\n\t\t\t\r\n\t\t\tهر که داد او حسن خود را در مزاد\r\n\t\t\tچشم&zwnj;ها و خشم&zwnj;ها و رشک&zwnj;ها\r\n\t\t\tدشمنان او را ز غیرت می&zwnj;درند\r\n\t\t\tآنکه غافل بود از کشت و بهار\r\n\t\t\t&nbsp;\r\n\t\t\t\r\n\t\t\t\r\n\t\t\t&nbsp;\r\n\t\t\t\r\n\t\t\t\r\n\t\t\tصد قضای بد سوی او رو نهاد\r\n\t\t\tبر سرش ریزد چو آب از مشک&zwnj;ها\r\n\t\t\tدوستان هم روزگارش می&zwnj;برند\r\n\t\t\tاو چه داند قیمت این روزگار\r\n\t\t\t&nbsp;\r\n\t\t\t\r\n\t\t\r\n\t\r\n\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\n(مثنوی، دفتر اول، 1845-1848)\r\n\r\nتذکر معنوی: در پی برجسته نمودن و آشکار کردن محاسن خود نباشید و بدانید هر قدمی که در این راه می&zwnj;گذارید صد قضای بد به شما روی می&zwnj;آورد و با این کار آتش جهنم و رشک و چشم زخم دیگران را به سوی خود می&zwnj;کشانید.\r\n\r\nتحلیل: یکی از صفات بد انسانی میل به برجسته نمودن و آشکار کردن محاسن و مزیتهای خود است. ریشة این تمایل برمی&zwnj;گردد به وجود حس تفاخر در آدمی. تفاخر یکی از جلوه&zwnj;های حیات دنیا است. واعلمواانما الحیوة الدنیا لعب و لهو و زینة و تفاخربینکم و تکاثر فی الاموال و الاولاد(حدید،آیه20) &laquo;همانا حیات دنیا چیزی نیست مگر لعب و لهو و زینت و تفاخر زیاد کردن مال و فرزندان&raquo;.\r\n\r\nصفتی مذموم که با تکبّر پیوندی عمیق دارد. در حقیقت ریشة اصلی تفاخر را می&zwnj;توان در تکبّر جستجو کرد زیرا یکی از انگیزه&zwnj;های مهم فخر فروشی ،بالاتر نشان دادن خود از دیگران است و این یعنی همان تکبّر. در ادبیات فارسی طاووس نماد خودآرایی و خودنمایی است و این خودآرایی و خودنمایی همواره دشمن جان اوست.\r\n\r\n\r\n\t\r\n\t\t\r\n\t\t\t\r\n\t\t\tدشمن طاووس آمد پر او\r\n\t\t\t&nbsp;\r\n\t\t\t\r\n\t\t\t\r\n\t\t\t&nbsp;\r\n\t\t\t\r\n\t\t\t\r\n\t\t\tای بسی شه را بکشته فرّ او\r\n\t\t\t&nbsp;\r\n\t\t\t\r\n\t\t\r\n\t\r\n\r\n\r\n&nbsp;\r\n\r\n(مثنوی، دفتر اول، 209)\r\n\r\nپس هر کس که زیبایی خود را به نمایش درآورد با حوادث ناخوشایند رو به رو خواهد شد .او با این کار همه چشمها را متوجه خود می&zwnj;کند و صد قضای بد بر سرش می&zwnj;ریزد و دشمنان مزاحم او می&zwnj;شوند و دوستان هم عمرش را تلف می&zwnj;کنند و خیل رشک&zwnj;ها و حسدها به سوی او سرازیر می&zwnj;شود.","content_html":"<p dir=\"rtl\" style=\"text-align:center;\">                                           جلوه گری<\/p>\n\n<table align=\"center\" border=\"0\" cellpadding=\"0\" cellspacing=\"0\" dir=\"rtl\" style=\"width:567px;\"><tbody><tr><td style=\"width:265px;\">\n\t\t\t<p dir=\"rtl\">هر که داد او حسن خود را در مزاد<br \/>\n\t\t\tچشم ها و خشم ها و رشک ها<br \/>\n\t\t\tدشمنان او را ز غیرت می درند<br \/>\n\t\t\tآنکه غافل بود از کشت و بهار<br \/>\n\t\t\t <\/p>\n\t\t\t<\/td>\n\t\t\t<td style=\"width:38px;\">\n\t\t\t<p dir=\"rtl\"> <\/p>\n\t\t\t<\/td>\n\t\t\t<td style=\"width:265px;\">\n\t\t\t<p dir=\"rtl\">صد قضای بد سوی او رو نهاد<br \/>\n\t\t\tبر سرش ریزد چو آب از مشک ها<br \/>\n\t\t\tدوستان هم روزگارش می برند<br \/>\n\t\t\tاو چه داند قیمت این روزگار<br \/>\n\t\t\t <\/p>\n\t\t\t<\/td>\n\t\t<\/tr><\/tbody><\/table><div style=\"clear:both;\"> <\/div>\n\n<p dir=\"rtl\">(مثنوی، دفتر اول، 1845-1848)<\/p>\n\n<p dir=\"rtl\">تذکر معنوی: در پی برجسته نمودن و آشکار کردن محاسن خود نباشید و بدانید هر قدمی که در این راه می گذارید صد قضای بد به شما روی می آورد و با این کار آتش جهنم و رشک و چشم زخم دیگران را به سوی خود می کشانید.<\/p>\n\n<p dir=\"rtl\">تحلیل: یکی از صفات بد انسانی میل به برجسته نمودن و آشکار کردن محاسن و مزیتهای خود است. ریشة این تمایل برمی گردد به وجود حس تفاخر در آدمی. تفاخر یکی از جلوه های حیات دنیا است. واعلمواانما الحیوة الدنیا لعب و لهو و زینة و تفاخربینکم و تکاثر فی الاموال و الاولاد(حدید،آیه20) «همانا حیات دنیا چیزی نیست مگر لعب و لهو و زینت و تفاخر زیاد کردن مال و فرزندان».<\/p>\n\n<p dir=\"rtl\">صفتی مذموم که با تکبّر پیوندی عمیق دارد. در حقیقت ریشة اصلی تفاخر را می توان در تکبّر جستجو کرد زیرا یکی از انگیزه های مهم فخر فروشی ،بالاتر نشان دادن خود از دیگران است و این یعنی همان تکبّر. در ادبیات فارسی طاووس نماد خودآرایی و خودنمایی است و این خودآرایی و خودنمایی همواره دشمن جان اوست.<\/p>\n\n<table align=\"center\" border=\"0\" cellpadding=\"0\" cellspacing=\"0\" dir=\"rtl\" style=\"width:567px;\"><tbody><tr><td style=\"width:265px;\">\n\t\t\t<p dir=\"rtl\">دشمن طاووس آمد پر او<br \/>\n\t\t\t <\/p>\n\t\t\t<\/td>\n\t\t\t<td style=\"width:38px;\">\n\t\t\t<p dir=\"rtl\"> <\/p>\n\t\t\t<\/td>\n\t\t\t<td style=\"width:265px;\">\n\t\t\t<p dir=\"rtl\">ای بسی شه را بکشته فرّ او<br \/>\n\t\t\t <\/p>\n\t\t\t<\/td>\n\t\t<\/tr><\/tbody><\/table><div style=\"clear:both;\"> <\/div>\n\n<p dir=\"rtl\">(مثنوی، دفتر اول، 209)<\/p>\n\n<p dir=\"rtl\">پس هر کس که زیبایی خود را به نمایش درآورد با حوادث ناخوشایند رو به رو خواهد شد .او با این کار همه چشمها را متوجه خود می کند و صد قضای بد بر سرش می ریزد و دشمنان مزاحم او می شوند و دوستان هم عمرش را تلف می کنند و خیل رشک ها و حسدها به سوی او سرازیر می شود.<\/p>\n\n<p dir=\"rtl\">                                           جلوه گری<\/p>\n\n<table align=\"center\" border=\"0\" cellpadding=\"0\" cellspacing=\"0\" dir=\"rtl\" style=\"width:567px;\"><tbody><tr><td style=\"width:265px;\">\n\t\t\t<p dir=\"rtl\">هر که داد او حسن خود را در مزاد<br \/>\n\t\t\tچشم ها و خشم ها و رشک ها<br \/>\n\t\t\tدشمنان او را ز غیرت می درند<br \/>\n\t\t\tآنکه غافل بود از کشت و بهار<br \/>\n\t\t\t <\/p>\n\t\t\t<\/td>\n\t\t\t<td style=\"width:38px;\">\n\t\t\t<p dir=\"rtl\"> <\/p>\n\t\t\t<\/td>\n\t\t\t<td style=\"width:265px;\">\n\t\t\t<p dir=\"rtl\">صد قضای بد سوی او رو نهاد<br \/>\n\t\t\tبر سرش ریزد چو آب از مشک ها<br \/>\n\t\t\tدوستان هم روزگارش می برند<br \/>\n\t\t\tاو چه داند قیمت این روزگار<br \/>\n\t\t\t <\/p>\n\t\t\t<\/td>\n\t\t<\/tr><\/tbody><\/table><div style=\"clear:both;\"> <\/div>\n\n<p dir=\"rtl\">(مثنوی، دفتر اول، 1845-1848)<\/p>\n\n<p dir=\"rtl\">تذکر معنوی: در پی برجسته نمودن و آشکار کردن محاسن خود نباشید و بدانید هر قدمی که در این راه می گذارید صد قضای بد به شما روی می آورد و با این کار آتش جهنم و رشک و چشم زخم دیگران را به سوی خود می کشانید.<\/p>\n\n<p dir=\"rtl\">تحلیل: یکی از صفات بد انسانی میل به برجسته نمودن و آشکار کردن محاسن و مزیتهای خود است. ریشة این تمایل برمی گردد به وجود حس تفاخر در آدمی. تفاخر یکی از جلوه های حیات دنیا است. واعلمواانما الحیوة الدنیا لعب و لهو و زینة و تفاخربینکم و تکاثر فی الاموال و الاولاد(حدید،آیه20) «همانا حیات دنیا چیزی نیست مگر لعب و لهو و زینت و تفاخر زیاد کردن مال و فرزندان».<\/p>\n\n<p dir=\"rtl\">صفتی مذموم که با تکبّر پیوندی عمیق دارد. در حقیقت ریشة اصلی تفاخر را می توان در تکبّر جستجو کرد زیرا یکی از انگیزه های مهم فخر فروشی ،بالاتر نشان دادن خود از دیگران است و این یعنی همان تکبّر. در ادبیات فارسی طاووس نماد خودآرایی و خودنمایی است و این خودآرایی و خودنمایی همواره دشمن جان اوست.<\/p>\n\n<table align=\"center\" border=\"0\" cellpadding=\"0\" cellspacing=\"0\" dir=\"rtl\" style=\"width:567px;\"><tbody><tr><td style=\"width:265px;\">\n\t\t\t<p dir=\"rtl\">دشمن طاووس آمد پر او<br \/>\n\t\t\t <\/p>\n\t\t\t<\/td>\n\t\t\t<td style=\"width:38px;\">\n\t\t\t<p dir=\"rtl\"> <\/p>\n\t\t\t<\/td>\n\t\t\t<td style=\"width:265px;\">\n\t\t\t<p dir=\"rtl\">ای بسی شه را بکشته فرّ او<br \/>\n\t\t\t <\/p>\n\t\t\t<\/td>\n\t\t<\/tr><\/tbody><\/table><div style=\"clear:both;\"> <\/div>\n\n<p dir=\"rtl\">(مثنوی، دفتر اول، 209)<\/p>\n\n<p dir=\"rtl\">پس هر کس که زیبایی خود را به نمایش درآورد با حوادث ناخوشایند رو به رو خواهد شد .او با این کار همه چشمها را متوجه خود می کند و صد قضای بد بر سرش می ریزد و دشمنان مزاحم او می شوند و دوستان هم عمرش را تلف می کنند و خیل رشک ها و حسدها به سوی او سرازیر می شود.<\/p>","content_source":"","content_url":"","content_date_start":"2015-08-30 14:36:22","content_date_event":"2015-08-30 14:36:22","content_date_event_start":null,"content_date_event_end":null,"content_show_title_slider":1,"content_date_last_edit":"2015-08-30 14:39:40","content_date_register":"2015-08-30 14:39:40","content_columns":0,"content_show_img":1,"content_show_details":0,"content_show_related_img":0,"content_show_slider":1,"content_comment":1,"content_score":0,"tag_id":0,"score_average":null,"score_count":null,"score_date_last":null,"uid":8897,"eid":0,"attach_title":null,"attaches":[{"sizes":{"150":"file\/2\/attach\/197001\/attach.png","300":"file\/2\/attach\/197001\/attach.png","400":"file\/2\/attach\/197001\/attach.png","600":"file\/2\/attach\/197001\/attach.png","900":"file\/2\/attach\/197001\/attach.png","1200":"file\/2\/attach\/197001\/attach.png"}}]}]]