[[{"content_id":248713,"content_number":0,"portal_id":2,"lang_id":"fa","content_title":"# هزینه فرهنگی بخش دوم#","content_rtitr":"","content_short_title":null,"content_summary":"نویسنده : دکتر علیرضا صالحی","content_summary_fill":1,"content_body":""هزینه های فرهنگی بخش دوم "\r\n \r\nدر گفتار قبلی مجموعه دستگاه ها را در ارتباط با مقوله فرهنگ ، به دودسته کلی دستگاه های فرهنگ ساز و فرهنگ پرداز طبقه بندی کردیم ؛ و نیز یادآور شدیم که دانشگاه ها و مراکز علمی و آموزشی کشور در ردیف دانشگاه های فرهنگ ساز قرار می گیرند . بر این مبنا دستگاهی که وظیفه فرهنگ سازی دارد باید نگاهش به مقوله فرهنگ ، نگاه محوری و اساسی باشد ، به فرهنگ به عنوان یک مقوله هزینه بر نگاه نکند؛ برای وظیفه فرهنگ سازی خود سیاستگذاری و برنامه ریزی اجرایی مناسب داشته باشد و توانا ترین و خوش فکر ترین افراد و نیرو ها را در این بخش بکار گیرد. در دستگاه های فرهنگ ساز باید ، دیگر بخش ها کار و فعالیت خود را در جهت تولید فرهنگ قلمداد کرده و ارتباط خود را به طور تنگاتنگ با حوزه فرهنگی سامان دهند . \r\nاگر دستگاهی که وظیفه فرهنگ سازی دارد، به فرهنگ به عنوان یک مقوله هزینه بر نگاه کند و فرهنگ را به حاشیه براند ، درحقیقت رسالت و وظیفه اصلی خودرا فراموش کرده و به وظایف فرعی پرداخته است . اما ریشه یابی این مساله که چرا برخی دستگاه ها ی فرهنگ ساز ، به ویژه دانشگاه ها و مراکز علمی و آموزشی ، گاهی به طور جدی از فرهنگ و ضرورت های کار فرهنگی ، فاصله می گیرند و در دیگر امور جاری دانشگاهی گرفتار می شوند ؛ از مسائل مهمی است که باید به صورت دقیق مورد بررسی و دقت قرار گیرد. به نظر می رسد مهمترین عواملی که باعث بروز چنین آسیبی می شود را بتوان در دو موضوع به شرح ذیل خلاصه نمود :\r\n1- مازلو نظریه پرداز معروف غربی در ترسیم هرم نیاز های انسانی که مورد توافق بسیاری از اندیشمندان و صاحب نظران می باشد، اولین اولویت را به نیازهای معیشتی داده است ، نیاز به آب ، نان ، و غذا و... که در ردیف اولین نیازهای انسانی قرار می گیرد . به تعبیر امیرالمومنین علی (ع) " کاد الفقران یکون کفراً " فقر عامل و زمینه ساز بسیاری از مشکلات رفتاری و اعتقادی انسان است . از انسانی که شکمش گرسنه است و از ضعف تاب ایستادن ندارد ، چگونه می توان انتظار عبادت داشت . چگونه می توان از او در مجلسی انتظار داشت که مودبانه بنشیند ، خردمندانه حرف بزند و انسانی بیندیشد. او تمام فکر و ذکرش به سوی تکه نانی است که از جایی به او برسد و ضعف دلش را بنشاند. این که اتفاق افتاد ، بقیه زمینه ها قابل تحقق و مورد انتظار است . متاسفانه وضع بودجه ای و اعتباری برخی دستگاه های فرهنگ ساز ، به ویژه دانشگاه ها به گونه ای است که تنها کفاف رفع حداقل های معیشتی اساتید و کارکنان و دانشجویان را می دهد . حال اگردر چنین شرایطی ، مدیران مجموعه نیاز های اولیه را رها کنند و به بودجه ها و اعتبارات را در هر گونه نیاز ثانویه ای هزینه نمایند ، قطعاً از نظر اصول مدیریت کارشان زیر سوال خواهد رفت و با اعتراضات شدید مواجه خواهند شد . زمانی می توان از منظر هزینه به نیازهای رده دوم و سوم و چهارم در هرم نیاز های انسانی مازلو پرداخت که از سد نیاز های اولیه عبور کرده باشیم . وقتی دانشگاهی برای تامین حق التدریس استادانش ، فراهم کردن غذا و نیاز های خوابگاهی دانشجویان مشکل هزینه ای داشته باشد ، آیا می تواند به امور دیگری بیندیشد؟ آیا اگر این دانشگاه بخشی از اعتباراتش را صرف یک اردوی دانشجویی یا یک همایش ، جشنواره و یا نشست فرهنگی یا هر نوع فعالیت فرهنگی کند ، کار درستی انجام داده ؟ مسلماً جواب منفی است و هر عقل سلیمی حکم خواهد کرد که ابتدا باید نیازهای اولیه تامین شود و بعد به سایر نیازها توجه نشان داده شود .\r\n2-برخی مدیران در دستگاه های فرهنگ ساز، شناخت درستی از فرهنگ و ابعاد گوناگون آن ندارند پشتوانه هر کاردرستی داشتن بینش و نگرش درست است . متاسفانه در نگرش بسیاری ، فرهنگ منحصر شده در چند برنامه خاص فرهنگی مانند برگزاری یک همایش ، جشنواره یا یک مسابقه فرهنگی ، این بزرگترین ظلمی است که در حق فرهنگ روا داشته شده است . وقتی نگرش ها این قدر سطحی باشد، دیگر تفاوتی نمی کند که چند نفررا به اردویی ببری یا نبری ؟ یا مسابقه و همایش و جشنواره ای برگزار کنی یا نکنی ؛ چه فرقی میکند ؟\r\nاگر برخی ارزیابی ها و پیگیری ها و نمونه برگ های عملکردی برای مقامات و دستگاه های بالاتر ، که دستگاه ها ملزم به پر کردن آنها هستند هم نبود خیلی از این برنامه های سطحی نیز در خیلی دستگاه ها انجام نمی شد .\r\nباید قبول کنیم بعد از پیروزی انقلاب اسلامی ، زیاد درباره فرهنگ سخن گفته ایم ، در بسیاری از دستگاه ها معاونت ها و مدیریتهای فرهنگی ایجاد کرده ایم ، در عرصه آموزش عالی ، رشته مدیریت فرهنگی و سایررشته های مشابه را در مقاطع مختلف دایرکرده ایم ، ردیف ها یی برای هزینه های فرهنگی در بودجه دستگا ه ها ، کمابیش پیش بینی کرده ایم ، همه جا از فرهنگ حرف می زنیم ، هر مشکلی پیش می آید را به فرهنگ نسبت می دهیم ، ولی در همین جامعه به تعداد انگشتان یک دست ، آثاری ارزنده که به واقع به مقوله فرهنگ و تبین و تحلیل مبانی فرهنگی ، نظریه های فرهنگی و ساختارهای فرهنگی ، گونه شناسی فرهنگی ، مطالعات تطبیقی فرهنگی ، رویکردهای فرهنگی ، ابزارهای فرهنگی ، فعالیتهای فرهنگی ، و صدها موضوع از این دست ، حتی به صورت سطحی پرداخته باشد رادر اختیار نداریم . با این فقر منابع و فقر انگیزه و فقر دانش در عرصه فرهنگ و مطالعات فرهنگی اوضاعی بهتر از این را نباید انتظار داشت .\r\n \r\n \r\n \r\n \r\n \r\n \r\n \r\n \r\n \r\n \r\n \r\n \r\n \r\n \r\n \r\n \r\n \r\n \r\n \r\n \r\n \r\n \r\n \r\n ","content_html":"

\"هزینه های فرهنگی بخش دوم \"<\/span><\/b><\/span><\/b><\/p>

<\/b><\/p><\/b>\n

<\/span><\/b><\/p>

 <\/b><\/p><\/b>\n

در گفتار قبلی مجموعه دستگاه ها را در ارتباط با مقوله فرهنگ ، به دودسته کلی دستگاه های فرهنگ ساز و فرهنگ پرداز طبقه بندی کردیم ؛ و نیز یادآور شدیم که دانشگاه ها و مراکز علمی و آموزشی کشور در ردیف دانشگاه های فرهنگ ساز قرار می گیرند . بر این مبنا دستگاهی که وظیفه فرهنگ سازی دارد باید نگاهش به مقوله فرهنگ ، نگاه محوری و اساسی باشد ، به فرهنگ به عنوان یک مقوله هزینه بر نگاه نکند؛ برای وظیفه فرهنگ سازی خود سیاستگذاری و برنامه ریزی اجرایی مناسب داشته باشد و توانا ترین و خوش فکر ترین افراد و نیرو ها را در این بخش بکار گیرد. در دستگاه های فرهنگ ساز باید ، دیگر بخش ها کار و فعالیت خود را در جهت تولید فرهنگ قلمداد کرده و ارتباط خود را به طور تنگاتنگ با حوزه فرهنگی سامان دهند . <\/span><\/p>\n

اگر دستگاهی که وظیفه فرهنگ سازی دارد، به فرهنگ به عنوان یک مقوله هزینه بر نگاه کند و فرهنگ را به حاشیه براند ، درحقیقت رسالت و وظیفه اصلی خودرا فراموش کرده و به وظایف فرعی پرداخته است<\/span><\/b> . اما ریشه یابی این مساله که چرا برخی دستگاه ها ی فرهنگ ساز ، به ویژه دانشگاه ها و مراکز علمی و آموزشی ، گاهی به طور جدی از فرهنگ و ضرورت های کار فرهنگی ، فاصله می گیرند و در دیگر امور جاری دانشگاهی گرفتار می شوند ؛ از مسائل مهمی است که باید به صورت دقیق مورد بررسی و دقت قرار گیرد. به نظر می رسد مهمترین عواملی که باعث بروز چنین آسیبی می شود را بتوان در دو موضوع به شرح ذیل خلاصه نمود :<\/span><\/p>\n

1-<\/font><\/span><\/span>مازلو نظریه پرداز معروف غربی در ترسیم هرم نیاز های انسانی که مورد توافق بسیاری از اندیشمندان و صاحب نظران می باشد، اولین اولویت را به نیازهای معیشتی داده است ، نیاز به آب ، نان ، و غذا و... که در ردیف اولین نیازهای انسانی قرار می گیرد . به تعبیر امیرالمومنین علی (ع) \" <\/b><\/span>کاد الفقران یکون<\/span><\/strong><\/span><\/b> کفراً \" <\/b>فقر عامل و زمینه ساز بسیاری از مشکلات رفتاری و اعتقادی انسان است . از انسانی که شکمش گرسنه است و از ضعف تاب ایستادن ندارد ، چگونه می توان انتظار عبادت داشت . چگونه می توان از او در مجلسی انتظار داشت که مودبانه بنشیند ، خردمندانه حرف بزند و انسانی بیندیشد. او تمام فکر و ذکرش به سوی تکه نانی است که از جایی به او برسد و ضعف دلش را بنشاند. این که اتفاق افتاد ، بقیه زمینه ها قابل تحقق و مورد انتظار است . متاسفانه وضع بودجه ای و اعتباری برخی دستگاه های فرهنگ ساز ، به ویژه دانشگاه ها به گونه ای است که تنها کفاف رفع حداقل های معیشتی اساتید و کارکنان و دانشجویان را می دهد . حال اگر<\/span>در<\/span> چنین شرایطی ، مدیران مجموعه نیاز های اولیه را رها کنند و به بودجه ها و اعتبارات را در هر گونه نیاز ثانویه ای هزینه نمایند ، قطعاً از نظر اصول مدیریت کارشان زیر سوال خواهد رفت و با اعتراضات شدید مواجه خواهند شد . زمانی می توان از منظر هزینه به نیازهای رده دوم و سوم و چهارم در هرم نیاز های انسانی مازلو<\/span>پرداخت که از سد نیاز های اولیه عبور کرده باشیم . وقتی دانشگاهی برای تامین حق التدریس استادانش ، فراهم کردن غذا و نیاز های خوابگاهی دانشجویان مشکل هزینه ای داشته باشد ، آیا می تواند به امور دیگری بیندیشد؟ آیا اگر این دانشگاه بخشی از اعتباراتش را صرف یک اردوی دانشجویی یا یک همایش ، جشنواره و یا نشست فرهنگی یا هر نوع فعالیت فرهنگی کند ، کار درستی انجام داده ؟ مسلماً جواب منفی است و هر عقل سلیمی حکم خواهد کرد که ابتدا باید نیازهای اولیه تامین شود و بعد به سایر نیازها توجه نشان داده شود .<\/span><\/span><\/p>\n

2-<\/span><\/span><\/font>برخی مدیران در دستگاه های فرهنگ ساز، شناخت درستی از فرهنگ و ابعاد گوناگون آن ندارند پشتوانه هر کاردرستی داشتن بینش و نگرش درست است . متاسفانه در نگرش بسیاری ، فرهنگ منحصر شده در چند برنامه خاص فرهنگی مانند برگزاری یک همایش ، جشنواره یا یک مسابقه فرهنگی ، این بزرگترین ظلمی است که در حق فرهنگ روا داشته شده است . وقتی نگرش ها این قدر سطحی باشد، دیگر تفاوتی نمی کند که چند نفررا به اردویی ببری یا نبری ؟ یا مسابقه و همایش و جشنواره ای برگزار کنی یا نکنی ؛ چه فرقی میکند ؟<\/span><\/span><\/p>\n

اگر برخی ارزیابی ها و پیگیری ها و نمونه برگ های عملکردی برای مقامات و دستگاه های بالاتر ، که دستگاه ها ملزم به پر کردن آنها هستند هم نبود خیلی از این برنامه های سطحی نیز در خیلی دستگاه ها انجام نمی شد .<\/span><\/p>\n

باید قبول کنیم بعد از پیروزی انقلاب اسلامی ، زیاد درباره فرهنگ سخن گفته ایم ، در بسیاری از دستگاه ها معاونت ها و مدیریتهای فرهنگی ایجاد کرده ایم ، در عرصه آموزش عالی ، رشته مدیریت فرهنگی و سایررشته های مشابه را در مقاطع مختلف دایرکرده ایم ، ردیف ها یی برای هزینه های فرهنگی در بودجه دستگا ه ها ، کمابیش پیش بینی کرده ایم ، همه جا از فرهنگ حرف می زنیم ، هر مشکلی پیش می آید را به فرهنگ نسبت می دهیم ، ولی در همین جامعه به تعداد انگشتان یک دست ، آثاری ارزنده که به واقع به مقوله فرهنگ و تبین و تحلیل مبانی فرهنگی ، نظریه های فرهنگی و ساختارهای فرهنگی ، گونه شناسی فرهنگی ، مطالعات تطبیقی فرهنگی ، رویکردهای فرهنگی ، ابزارهای فرهنگی ، فعالیتهای فرهنگی ، و صدها موضوع از این دست ، حتی به صورت سطحی پرداخته باشد رادر اختیار نداریم . با این فقر منابع و فقر انگیزه و فقر دانش در عرصه فرهنگ و مطالعات فرهنگی اوضاعی بهتر از این را نباید انتظار داشت .<\/span><\/p>\n

<\/span><\/p>

 <\/p>\n

<\/span><\/b><\/p>

 <\/b><\/p><\/b>\n

<\/span><\/b><\/p>

 <\/b><\/p><\/b>\n

<\/span><\/b><\/p>

 <\/b><\/p><\/b>\n

<\/span><\/b><\/p>

 <\/b><\/p><\/b>\n

<\/span><\/b><\/p>

 <\/b><\/p><\/b>\n

<\/span><\/b><\/p>

 <\/b><\/p><\/b>\n

<\/span><\/b><\/p>

 <\/b><\/p><\/b>\n

<\/span><\/b><\/p>

 <\/b><\/p><\/b>\n

<\/span><\/b><\/p>

 <\/b><\/p><\/b>\n

<\/span><\/b><\/p>

 <\/b><\/p><\/b>\n

<\/span><\/b><\/p>

 <\/b><\/p><\/b>\n

<\/span><\/b><\/p>

 <\/b><\/p><\/b>\n

<\/span><\/b><\/p>

 <\/b><\/p><\/b>\n

<\/span><\/b><\/p>

 <\/b><\/p><\/b>\n

<\/span><\/b><\/p>

 <\/b><\/p><\/b>\n

<\/span><\/b><\/p>

 <\/b><\/p><\/b>\n

<\/span><\/b><\/p>

 <\/b><\/p><\/b>\n

<\/span><\/b><\/p>

 <\/b><\/p><\/b>\n

<\/span><\/b><\/p>

 <\/b><\/p><\/b>\n

<\/span><\/b><\/p>

 <\/b><\/p><\/b>\n

<\/span><\/b><\/p>

 <\/b><\/p><\/b>\n

<\/span><\/b><\/p>

 <\/b><\/p><\/b>\n

 <\/p>","content_source":"","content_url":"","content_date_start":"2015-06-13 12:10:44","content_date_event":"2015-06-13 12:10:44","content_date_event_start":null,"content_date_event_end":null,"content_show_title_slider":1,"content_date_last_edit":"2015-06-13 12:14:17","content_date_register":"2015-06-13 12:10:44","content_columns":0,"content_show_img":1,"content_show_details":0,"content_show_related_img":1,"content_show_slider":1,"content_comment":1,"content_score":0,"tag_id":0,"score_average":null,"score_count":null,"score_date_last":null,"uid":2985,"eid":2985,"attach_title":null,"attaches":[{"sizes":{"150":".\/cache\/2\/attach\/201506\/2982_2900440836_150_132.webp","300":".\/cache\/2\/attach\/201506\/2982_2900440836_300_265.webp","400":".\/cache\/2\/attach\/201506\/2982_2900440836_400_353.webp","600":".\/cache\/2\/attach\/201506\/2982_2900440836_428_378.webp","900":".\/cache\/2\/attach\/201506\/2982_2900440836_428_378.webp","1200":".\/cache\/2\/attach\/201506\/2982_2900440836_428_378.webp"},"ext":"jpg","file_media":1,"token":2900440836,"files":{"original":{"url":".\/file\/2\/attach\/201506\/2982_2900440836.jpg","width":428,"height":378,"size":0}}}]}]]